سپاه در گذر انقلاب | روز شمار سپاه پاسداران انقلاب اسلامی/ بیست و نهم مرداد  ۱۳۵۸  شماره 441

🇮🇷

سپاه در گذر انقلاب

📎 شماره: چهار صد و چهل و یک

🔸تاریخ صدور: بیست و نهم مرداد ۱۳۵۸

نوع مطلب: پیام ◻️ بیانیه ◻️  اطلاعیه ◻️  مصاحبه ◻️ خبر 🟩 اطلاعیه، بیانیه و …، مشترک ◻️ دیگر موارد:

✳️موضوع: گذری بر گذشته ایران در دوران معاصر و نقش استعمار در فریب و سرکوب مردم

✍️امضا: هفته نامه پاسداران از میان نامه ها

✏️ما آزادیم
ما ،آزادیم در آزادی زندگی میکنیم و در آزادی میمیریم.

اوپانیشاد کتاب مقدس هندوان میگوید:
«عالم از چه به وجود میآید و این ازل و ابد چیست؟»
و خود پاسخ میدهد:
«عالم از آزادی به وجود میآید در آزادی می آساید و در آزادی منحل میگردد.» به نقل از سخنرانی خانم سیمین دانشور در کانون نویسندگان.
ملت ما پس از پنجاه و اندی سال اختناق و تحمل بیعدالتیهای فردی و اجتماعی و ظلم با فضایی مملو از بوی خون و گوشت انسان و نثار تنها و توانها آزادی را که گرانبهاترین حق انسان است گرفت و به قلمرو آزادی پای نهاد و حالا میتواند حرف بزند میتواند قلم بزند و حتی خوب میتواند نفس بکشد و بگذارید صادقانه بگویم که:
تنفس در فضای آزادی هم چیز دیگری است.
هرم تنومند استعمار و در رأس آن امپراتوری ۲ شیر که اکنون ژولیده و پژمرده و پیر شده اند درسهایی از نهضت های آزادی خواه و حق طلبانه ملت ما فرا گرفته بود تمام ارکان تنه تنومند این استعمار از چپ و راست و از شرق و غرب بسیج شده بود تا بتواند صدای حق طلبانه ما را خفه کند.
استعمار انگلیس از یک طرف و استعمار روس از طرف دیگر دست اندر کار توطئه بودند و گه گاهی هم این ۲ استعمارگر با حیله در یک جبهه علیه ملتی مستضعف به اقدامات حاد سیاسی و اقتصادی مشغول بودند.
اولین ضربه کاری که بر پیکر استعمار در مملکت ما وارد آمد با «جنبش تنباکو» شروع شد و روحانیت متعهد و مسئول و مبارز این مکتب انسان ساز یعنی «سلام» را به خوبی نشان داد.
سید جمال الدین اسد آبادی مرد مجاهد راه حق و آزادی و اسلام با نامه ای که به «میرزای شیرازی مجتهد بزرگ مقیم -عراق- مدفن بزرگ مردان راه -حق نوشت که منجر به صدور فتوای معروف «میرزا» شد و خط سیر جنبش مردمی ایران را برای امپراتوری معین کرد انگلیس راه خود را یافته بود کاری ترین» ضربه را باید به جناح روحانیت متعهد و مسئول وارد آورد مترصد و آماده دسیسه چینی انقلاب مشروطیت با مردم و ۲) سید بزرگوار در پیشاپیش آنها و سایر عناصر مترقی این انقلاب زنگ خطر دیگری را به صدا در آورد مجلسیان کنار رود تیمز» به تلاش و تکاپو افتادند و با تمام عوامل درونی و برونی و ساختن روحانی نماها میخواستند که اثرات مثبت این جنبش مردمی را به لباس طرفداری خنثی سازند.
اعمال نفوذ بی حد و حصر دستگاههای جاسوسی امپراتوری که بیشتر به اتکای جیره خواران ایرانی بود اثراتی منفی بر این نهضت عظیم میگذارد و بیشتر تلاش خود را به کار برد تا شاید بتواند مسیر نهضت را از راه مردمی آن خارج سازد که تا اندازه ای هم موفق شد ولی نتوانست جوهر مطلوب این جنبش را از ضمیر مردم ما بزداید.
استعمار حتی از دریچه فرهنگ سنت و دین ما هم وارد شده بود خرافه را تبلیغ و تجویز می کرد و تز منفور دین از سیاست جدا است را ارایه داد و چون نقش مذهب ما را در آینده سازی انسانها خوب درک کرده بود و خوب فهمیده بود که به ما آموخته اند:
ان الحياة عقيده وجَهاد
نقش قرآن را در میان تودهها و راهبری او را به سوی حق و آزادی درک کرده بود:

الله ولى الذين امنوا يُخرجهم من الكلمات إلى النور. سورة بقره، آیه ۲۵۷

…خوب فهمیده بود که ظلمات اختناق است و نور آزادی است.
كم كم غائلة قاجار ختم شد کودتای اسفند ۱۲۹۹ را علم کردند.

چشمهای امپراتوری به سوی حمید ضیاءالدین» بود این سید وابسته به قشری از روحانیت بود که هیچ گونه مسئولیت و تعهدی در مقابل ملتش نداشت و حتی این وابستگی ضعیف و ظاهری هم برای آنها هشداری بود و در نتیجه این عوامل باعث شد تا نیات استعمارگران و استثمار کنندگان در شخص دیگری متبلور شود.
«رضاخان» ساخته و پرداخته شد وزیر جنگ رئیس الوزرا و بعد هم به شاهی رسید امپراتوری انتخاب متناسبی را که با خواسته های خودش کاملا تطابق داشت به عمل آورده بود یکی از تاریخ نویسان او را «تخم مول» میداند-به نقل از آقای ابوالفضل قاسمی تاریخ نویس معاصر- که پدرش ناگزیر شد برای جلوگیری از زخم زبان مردم ده رضا و مادرش را با فراهم کردن مقداری پول و توشه راه از ده براند. عجب انتخابی!
روس و انگلیس در تربیت وی همت جانانهای به کار بردند کله شق، بی رحم، سرسپرده و ضد مردمی و در نتیجه پوک و توخالی به بارش آوردند. هر چه دیکته میکردند به عمل در می آورد.
ظاهری داشت با هیبتی دژخیم صفت و به ظاهر وطن پرست این سرسپرده استعمار با همپالگیهایش در خاورمیانه نیز لاس میزد و بارها به زبان آورده بود که
انگلیسیها مرا روی کار آورده اند.
استعمار انگلیس در تلاش بود تا نیابت غارتگرانه خود را در مملکتی که مردمش بر طلا نشسته ولی گرسنه بودند، تسلط و توسعه دهد.
«رضاخان» به دستور اربابان، به ظاهر اصلاحاتی کرد، اما تمام نتایج این اصلاحات به نفع ارباب تمام می شد. ارتشی را بنا نهاد که رسالتش خشکاندن نهال آزادی و کشتن آزادمردان و رهروان راه حق بود و تاریخ خوب به یاد دارد که ژنرال های خونخوارش با چه خفت و خواری حتی برای چند لحظه به ظاهر هم که شده نتوانستند
در مقابل اشغالگران در شهریور ۱۳۲۰ مقاومت کنند.

از مجلس شورا که محل نمایندگان ملت بود گرچه اکثراً مردمی نبودند به عنوان طویله یاد میکرد و این چنین خوار شمردن مردم در طول تاريخ مملکت ما سابقه ندارد و بالاخره آنها که او را آوردند. با ذلت و خواری به تبعیدش بردند؛ در حالی که تعدادی از نفایس خزانه را به سرقت برده بود دزدان بزرگ این نفایس را از چنگ دزد کوچک و دست آموز خودشان خارج کردند و به کشور خودشان انتقال دادند پسر بزرگ را به جای پدر بر اریکه ای نشاندند که پایههای آن به خون ملت آغشته این پسر هیچ نکته و درسی از تاریخ یاد نگرفت حتی وضعیت پدرش را هم نتوانست بفهمد و لااقل سرمشق راه و روش خود قرار دهد. این پسر در دامن استعمار آمریکا با نیاتی به مراتب خشن تر و پلیدتر از گذشته در فعالیت بود و کم کم همه چیز ملت ما را به زیر مهمیز خود میکشید بود.
کارتلها و تراستهای نفتی رنگارنگ با نام کنسرسیوم و مشارکت بی وقفه ثروت ملی ما را به یغما میبردند و در این هنگام صدای رسای یک پیرمرد از درون خانه ملت به دورترین نقاط کشور میرسید که ندای حق میداد و میگفت که:
ما ملت باید صاحب اختیار ثروت خدادادی خود باشیم.
نفت بزرگترین ثروت ما بی وقفه به تاراج می.رفت این مرد انگشت را بر درد قدیمی یک ملت گذارده بود و این تکان دیگری بود که ملت رنج کشیده ما را به جنبش در آورد ملت با تمام وجودش درک کرد که به اشکال مختلف ثروتش را به یغما میبرند شرکتهای جیره خوار و ایادی آنها در مملکت به دردسر تازه ای دچار شدند نقشه ها طرفها می.چیدند ملت یکپارچه پشت سر پیرمرد ایستاد ولی فاقد تجربه کافی سیاسی بودیم گاهی به این ،طرف گاهی به آن ،طرف کار به دادگاه لاهه کشیده شد جهان حق گویی و حق خواهی یک ملت را شناخته بود و بر آن صحه گذاشت.
استعمار شرق و غرب بسیج شدند به اتمام اختلافات موجود بین خودشان در مقابل ملتی که حقش را میخواست ایستادند و ضربۀ نهایی را فرود آوردند و بالاخره موفق شدند که پیرمرد را زندانی و منزوی و از ملت خود جدا کنند.
پسر رضاخان از فرار برگشته بود.
توشه های جدیدی از استثمار و ،خفقان قلع و قمع آزادی خواهان و حق طلبان با شدت شروع شد خونها ریخت زندانها ساخت و عده ای دست نشانده و به ظاهر درس خوانده دور و بر او را گرفتند.
تکنوکراتهای و عجب رسالت ننگینی داشتندا
هرچه خواستند بر سر این ملت آوردند هیچ چیز نگذاشتند به هر کجای این در و دیوار که فقط ظاهری رنگ زده دارد که دست میزنید به زمین میریزد
به تمام قلمرو یک ملت دست درازی کردند.
پایمال کردند و از بین برد.
سیاست اقتصاد کشاورزی فرهنگ و سنت و بالاخره به هنرهای ملت ما هم هجوم بردند هنرمند نماهای بی هنر در طبقات مختلف مملکت ظاهر شدند.
هر کدام با رسالتی شیاطینی به ترویج یأس و نکبت پرداختند. ادبیات ،پوچی تأثر پوچی را گسترش دادند زندگی را بر معیار کسب لذتهای آنی استوار کردند و با این طریق خواستند که مردم را به لاکهای خودشان فرو برند که دیدشان از تن خود فراتر نرود.
در تجزیه و تحلیل این شاهنشاهی به خون آغشته پسر رضاخان و همدستانش فقط میتوان با بلاهت جنون و عقده های میان تهی مطلب را ادا کرد اینها فکر میکردند و یا چنین مینمودند که به طور کلی ما هستیم که تاریخ را میسازیم.
با تیر مضحک انقلاب» شاه و ملت که حتی ترکیب کلمه ای این جمله نیز خنده دار است به زعم خودشان انقلاب کرده بودند و احمقهایی به لباس اندیشمندان در پرتو این انقلاب روی کاغذی رجز میخواندند و کرنش میکردند و فکر میکردند که با ریخت و پاش و پایمال کردن بیت المال ملت و گرفتن جشنها و جشنوارههای مسخره و خندهدار به زعم خودشان تاریخ را میسازند.

ملت های آزاده و روشن بین هم خوب با آنها خندیده بودند پا به پای این تعدی و تجاوز هم بهترین مغزهای مملکت را از هر قشری در زندانها و شکنجه گاههای خودشان که از ثروت ملت ساخته ،بودند .کشتند گویی برای این جشنها و جشنواره ها قربانی انسان هم لازم است. اینان از تاریخ به قول خودشان ۲۵۰۰ ساله هم نتوانستند بفهمند که تاریخ یعنی حرکت و روند تکاملی جامعه و آزادی یعنی حق و امید مگر میتوان حق و امید را از انسان گرفت؟ مگر میتوان دیگران را وادار کرد که نفس نکشند؟
و این درس تاریخ انقلابهاست که هر ملتی آزادی را با نثار خون و ایثار شهید می ستاند،
و این شرف هر انسان است که به ازای خون خود آزادی را که گرانبهاترین حق انسان است،
باز ستاند،
پس آزادی را هدیه نمیکنند،
آزادی و حق را میگیرند،

به خاطر داریم که این مجنون رباط نشین1 با آن تفرمن پوک خود انگشتان دستها را در جیب جلیقه میکرد و سینه را به جلو میداد و با نگاه هایی به سقف کاخش که بر ظلم نشسته بود میگفت ما آزادی دادیم و درصدد هستیم این آزادیها را بیشتر کنیم.
بدون تردید ترسیم زشت این جلاد و دیکتاتوری از هم پاشیده او با این سنخیت فکری بسیار ملال آور است، اما چاره چیست؟
خون عزیزترین عزیزانمان به دست این دژخیم «فره اول سراسر تاریخ ریخته شده و لازم است که با قلم که گاهی به صورت خنجر هم در میآید ضرباتی بر پیکر دژخیمان زد او فکر میکرد که با زور سرنیزه و به خیابان کشیدن توپ تانک و مسلسل و کشتار جمعی و فردی میتواند جلو حرکت و جنبش تاریخ ساز ملتی را بگیرد پس این ملت است که تاریخ را میسازد و چه خوب و زیبا بزرگترین حماسۀ تاریخ قرن را ساخت و پرداخت.
همه میدانند از کوچک و بزرگ به خوبی دیدیم و میتوانیم شهادت دهیم که بزرگترین زرادخانه خاورمیانه فقط توانست لحظاتی در مقابل مشت و سینههای مملو از عشق و طهارت مقاومت کند شهید و خون دادیم و آزادی را گرفتیم،
و چه باشکوه است و چه ارزشمند است این آزادی،
پاسش بداریم که:
ودیعه خونهای عزیزانمان است.
در مقابل این ایثارها اختناق را خفه کردیم و جانی و جانیان رژیم و ایجاد کنندگان ظلم و خفقان را به گور یا به گنج های شناخته شده و یا ناشناس راندیم و شکوفه های آزادی را در آستانه بهار امسال با خون شریفترین عزیزانمان آبیاری کردیم و:
این خواست خدا بود،
خواست یک ملت بود که با «روح خدا»،
و با وحدت کلمه نظام استبداد و اختناق پنجاه و چند ساله را در هم بریزد ….
السلام علیک یا روح الله
اهواز «پاسدار»2
-۱ مقاله در زمانی نوشته شده که پسر رضاخان به رباط پایتخت مراکش گریخته بود
– هفته نامه پاسداران ۱۳۵۸/۵/۲۹

✅قرارگاه میثاق – نشست های برادری

✅موسسه مطالعات سیاسی فرهنگی اندیشه ناب

💠کانال روز شمار سپاه پاسداران انقلاب اسلامی

🔰 @diary_IRGC